as pasadas semanas foron movidiñas; primeiro moito traballo do que me pagan e esta fin de semana traballo do que non pagan pero é máis satisfactorio: a montaxe dun invernadoiro a escala reducida.
Este foi un proxecto que xa comezou a finais do ano pasado; o meu pai encargouse do deseño e coa axuda do meu padriño estiveron dobrando os tubos de ferro galvanizado de manera totalmente artesanal.
Esta fin de semana trouxeron todos os ferros e o plástico e andivemos montándoo.

Primeiro o meu pai, que é soldador, estivo a soldar tódolos tubos; despois xa se fixeron os buracos na terra para achantar a estructura. O último paso foi colocar o plástico e amarralo ben aos tubos. Así quedou o invento, inmune a xeada que caeu ese día.

Agora xa hai plantados tomates, xudías e tirabeques ademáis de varias sementes para xerminar.