9.10.08

vendima 2008


Este ano a vendima tivo a novidade de contar cunha espectadora (a ratos) que para o ano que ven seguro que xa quererá colaborar máis activamente recollendo algúns baguiños.
Polo resto non moita colleita pero chegou para encher un barril de branco e outro de tinto.


lanzado por porquiño | 15:26 | son todo oidos |

7.09.08

framboesas


Este ano déronse moi ben as framboesas. Son “malas herbas” que case non hai que coidar e dan abundante froito.
Na despensa xa hai botes de marmelada e na bodega un licor vermello agardando a ser catado.


lanzado por porquiño | 14:48 | son todo oidos |

12.07.08

ines


esta rapaciña xa leva neste mundo 4 meses aínda que semella que leva con nós dende sempre.
Cambiaron os hábitos pero tamén chegaron os sorrisos, as simpáticas verbas nunha linguaxe incomprensible e as miradas atentas a todas as novidades do mundo.


lanzado por porquiño | 15:03 | son todo oidos [4] |

3.03.08

unha nova vida

Alguén moi importante está a piques de chegar ás nosas vidas.

A pequerrecha non sabe a expectación que está a crear aquí fóra e as gañas que temos de vela por primeira vez sen axuda de aparellos médicos.
Algún día contareille cómo foron estas semanas de espera: os plans que se fixeron, as obras na casa e as emocións que fixo agromar cando era para min unha imaxe en branco e negro e uns movementos baixo a pel da súa nai.


lanzado por porquiño | 08:59 | son todo oidos [6] |

29.11.07

feijoas

Este ano tivemos a primeira colleita de feijoas.




A espera de tres anos dende que foron plantados os arbustos mereceu a pena pois os froitos son ben ricos; teñen un sabor “tropical” que a min antóllaseme unha mistura entre a piña e o maracuyá.
Nesta época é posible atopalas, con procedencia galega, á venda nalgunhas froiterías.


lanzado por porquiño | 12:29 | son todo oidos [4] |

16.11.07

en construcción

estamos de obras pero trátase de algo máis gordo que cambiar unha folla de estilos ou unha plantilla…




Tódolos días pedímoslle ao señor do tempo que a chuvia non se apure moito en voltar.


lanzado por porquiño | 10:48 | son todo oidos [4] |

1.10.07

vendima 2007

Como xa se temía este ano a vendima non deu para moito. Apañamos toda a uva albariña o domingo pasado e tan só enchimos 3 caixas fronte ás 25 do ano pasado. Menos mal que Manolo o veciño deixounos coller unhas uvas treixadura que non quería para el. Ao final 3 caldeiros de mosto para o barril que darán unhas 30 botellas; se o viño sale bo vai costar unha millonada.


Esta fin de semana tocoulle ás uvas tintas. Coa ameaza do mal tempo comezamos o venres pola tarde e apañamos 3 caixas. O sábado xa tivemos chuvia todo o día e xa semellaba que o viño tinto sería tan preciado como o branco. Pero o domingo despois de xantar víanse claros esperanzadores no ceo e fomos correndo ás viñas propiedade de Manolo que, coa súa filantropía habitual, cedeunos parte das uvas de folla redonda que alí estaban ao refuxio da chuvia.
Nestes intres están a fermentar na cuba as 17 caixas de uva tinta.


lanzado por porquiño | 10:25 | son todo oidos [4] |

20.09.07

castañas e marmelos

non todo van ser desgracias no “ano da carracha”. Hai tres anos plantamos na eira un pequeno castiñeiro salvado dun desastre urbanístico en O Hío (Cangas). Foi unha grande alegría ver os seus primeiros ourizos de castañas.





Outra das alegrías froiteiras do ano é a primeira colleita de marmelos do noso marmeleiro anano.






lanzado por porquiño | 15:55 | son todo oidos [2] |

15.07.07

a derrota de sulfateitor man






este ano o temible mildeu venceu a sulfateitor man a pesar dos seus esforzos por evitalo. A meteoroloxía adversa foi de perlas para os fungos, pulgóns e demais inimigos do verde.
Aínda así o noso heroe foi quen de salvar algúns acios para ter algo que recoller na vendima.


lanzado por porquiño | 15:55 | son todo oidos [3] |

7.06.07

proxecto gato

esta semana a nosa casa converteuse no novo fogar dun par de gatiños que andaban na procura de alguén que os adoptase. É difícil resistirse (para quen lle gusten os felinos) a querer ter unha destas criaturas pola casa. Eu polo menos quédome parvo mirando para eles mentres xogan, durmen, brincan.

Nesta ocasión os nomes elixidos foron Nori e Kombu.


Nori semella ser un gran lector aínda que iniciarse con Pynchon pode ser algo esgotador.






Kombu contempla o mundo dende os seus ollos tristóns e pensa en futuras sopas con ceboliños.



lanzado por porquiño | 12:40 | son todo oidos [3] |